Manastir Staro Hopovo, smešten na jugoistočnim padinama Fruške gore, deo je Sremske eparhije Srpske pravoslavne crkve. Iako danas deluje kao simbol duhovnog života, istorija ovog manastira je bogata i složena, a obnovljeni objekti svedoče o trajanju i značaju ovog svetog mesta kroz vekove.
Osnivanje manastira se vezuje za despot Đorđa Brankovića, vladara iz dinastije Branković, koji je, prema predaji, podigao Staro Hopovo krajem 15. ili početkom 16. veka. Ovaj manastir, kao i susedni Novo Hopovo, deo je šireg duhovnog i kulturnog nasleđa koje je Branković ostavio u regionu. Iako su oba manastira nosila isto ime i imala zajedničkog osnivača, Staro Hopovo je kroz istoriju bilo manji i skromniji, često nazivan „manastirčić“.
U svojoj ranoj fazi, manastir je bio posvećen svetom Nikoli, a kasnije, tokom 18. veka, crkva je preimenovana u čast svetog Pantelejmona. Ovaj preokret u patronatu bio je deo nastojanja da se manastir vizuelno i duhovno diferencira od svog suseda, Novog Hopova. Prvi zapis o manastiru datira iz 1545. godine, što ukazuje na njegovu značajnu ulogu u životu tadašnje srpske zajednice. Međutim, tokom 18. veka, manastir je pretrpeo ozbiljna oštećenja. Drvena crkva srušena je u zemljotresu 1752. godine, a nova crkva, posvećena svetom Pantelejmonu, izgrađena je nekoliko godina kasnije.
Tokom Drugog svetskog rata, manastir je pretrpeo dodatna oštećenja, a ikona i manastirski objekti bili su uništeni. Nakon rata, manastir je bio napušten, a tek 2008. godine započeta je obnova. U 2014. godini, manastir je ponovo otvoren, a monaški život je obnovljen pod vođstvom protosinđela Atanasija Gatala. Obnova manastira Staro Hopovo predstavlja simbol duhovnog preporoda i povezanosti sa tradicijom, kao i trajne borbe da se očuva kulturno i versko nasleđe.
Manastir Staro Hopovo je smešten u oblasti izuzetne prirodne lepote, u blizini izvora potoka Jelence, što dodatno doprinosi njegovoj duhovnoj vrednosti. Pored crkve, manastir je dobio i novi konak, zvonik i biblioteku, a sve ove obnovljene zgrade svedoče o stalnom trudu da se očuva ovaj sveti prostor. Unutrašnjost crkve je bogata ikonama i ikonostasima, koji svedoče o umetničkoj tradiciji manastira. Ikonostas iz 18. veka, sa bogatom rezbarijom i pozlatom, delo je majstora Tomasa Firtlera, dok su mnoge ikone rađene od strane značajnih slikara tog vremena, poput Jefrema Isailovića i Janka Halkozovića.
Danas, manastir Staro Hopovo predstavlja značajan duhovni centar, ali i kulturno blago, koje svojim posetiocima nudi ne samo duhovno iskustvo, već i uvid u bogatu istoriju i tradiciju srpske pravoslavne crkve. Obnova ovog manastira, nakon više od sedam decenija napuštanja, predstavlja simbol opstanka i snage vere, kao i truda da se očuva bogata baština Fruške gore, jednog od najlepših prirodnih i kulturnih regiona Srbije.
Projekat je sufinansiran od strane Sekretarijata za kulturu, javno informisanje i odnose s verskim zajednicama. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove Pokrajinskog sekretarijata za kulturu, javno informisanje i odnose s verskim zajednicama, koji je dodelio sredstva.
